ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΥΓΕΙΑΣ

1 Οκτωβρίου - Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων

Η Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων, γνωστή και ως «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία» εορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου. Υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1990, για να αποτίσει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους ηλικιωμένους, αλλά και να επισημάνει τα προβλήματα, που αντιμετωπίζουν.

 

Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τους ηλικιωμένους, το 2000 ζούσαν σε όλο τον πλανήτη 600 εκατομμύρια άνθρωποι ηλικίας άνω των 60 ετών. Υπολογίζεται ότι μέχρι το 2025, ο αριθμός αυτός θα έχει φτάσει το 1,2 δισεκατομμύρια, ενώ το 2050 θα έχει ξεπεράσει τα 2 δισεκατομμύρια.

 

Στη χώρα μας, η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία αναφέρει ότι ο πληθυσμός ηλικίας άνω των 60 ετών ξεπερνούσε το 2004 τα 2.547.000 άτομα, με τις γυναίκες να είναι περισσότερες από τους άνδρες.

 

Όπως αναφέρουν ΟΗΕ και ΠΟΥ, η Παγκόσμια Μέρα Ηλικιωμένων έχει στόχο να αναγνωρισθεί η συμβολή των ηλικιωμένων στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη, και τούτο διότι στη σύγχρονη εποχή οι ηλικιωμένοι παίζουν έναν ολοένα σημαντικότερο ρόλο, μέσω του εθελοντικού έργου τους, της μετάδοσης των εμπειριών και των γνώσεών τους, της βοήθειας που δίνουν στα παιδιά τους, αναλαμβάνοντας να φροντίζουν τα εγγόνια τους, αλλά και της αυξανόμενης συμμετοχής τους στην αγορά εργασίας.

 

Μελέτες έχουν δείξει ότι ο μέσος χρόνος σε λεπτά που διαθέτουν οι ηλικιωμένοι για να φροντίσουν όσους συγγενείς τους έχουν ανάγκη κυμαίνεται από 201 λεπτά στις ηλικίες 65-74 ετών έως 318 λεπτά στις ηλικίες 75 ετών και άνω. Αντιθέτως, οι νεώτεροι άνθρωποι αφιερώνουν μόλις 50 λεπτά για να φροντίσουν κάποιον που τους έχει ανάγκη, καθώς δεν μπορούν να διαθέσουν περισσότερο χρόνο.

 

Αυτού του είδους η συμβολή των ηλικιωμένων στη σύγχρονη κοινωνία μπορεί να εξασφαλισθεί μόνον εάν οι ηλικιωμένοι διατηρούν ένα ικανοποιητικό επίπεδο υγείας και μια καλή ποιότητα ζωής, τονίζουν οι δύο διεθνείς οργανισμοί.

10 Οκτωβρίου - Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας

Η Παγκόσμια Ομοσπονδία Ψυχικής Υγείας και ο Παγκόσμιος

Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.), καθιέρωσαν τη 10η Οκτωβρίου ως

Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, με στόχο να ευαισθητοποιήσουν

την κοινή γνώμη για τα ψυχικά νοσήματα.

Ο Π.Ο.Υ., περιγράφει την Ψυχική Υγεία ως μια κατάσταση

συναισθηματικής ευεξίας, στην οποία το άτομο είναι ικανοποιημένο από

τα προσωπικά του επιτεύγματα, μπορεί να εργαστεί παραγωγικά και είναι σε θέση να προσφέρει

στην κοινότητα .

Το θέμα της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας Ψυχικής Υγείας επικεντρώνεται στην κατάθλιψη, με

σύνθημα "Κατάθλιψη. Μια Παγκόσμια Κρίση". Η κατάθλιψη επηρεάζει περισσότερα από 350

εκατομμύρια άτομα, όλων των ηλικιών, σε όλο τον κόσμο. Προβλέπεται ότι μέχρι το τέλος του

2020, η κατάθλιψη, θα είναι η σοβαρότερη αιτία ασθένειας στον ανεπτυγμένο κόσμο.

Άλλες νοητικές δυσλειτουργίες είναι οι αγχώδεις διαταραχές, οι διαταραχές σκέψης και

προσωπικότητας, όπως για παράδειγμα η σχιζοφρένια, οι γνωσιακές διαταραχές, όπως η νόσος

Alzheimer και οι διαταραχές κατάχρησης ουσιών.

Σύμφωνα με στοιχεία της Ετήσιας Έκθεσης Ψυχικών Υπηρεσιών 2010, στην Κύπρο έγιναν

συνολικά 1131 εισαγωγές/επαναεισαγωγές στις ψυχιατρικές κλινικές Γενικών Νοσοκομείων και

στο Νοσοκομείο Αθαλάσσας.

Με την παγκόσμια οικονομική ύφεση, τα περιστατικά ψυχικών νοσημάτων φαίνονται να

αυξάνονται. Ως παράγοντες κινδύνου κακής ψυχικής υγείας, θεωρούνται επίσης η απομόνωση

και η αποξένωση, το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, οι κακές κοινωνικές συνθήκες, η ανεργία, ο

πόλεμος, οι φυλετικές διακρίσεις και το εργασιακό στρες.

Η προαγωγή της ψυχικής υγείας και η πρόληψη της κακής ψυχικής υγείας επικεντρώνεται

στο άτομο, στην οικογένεια και στην κοινωνία, με την ενίσχυση των προστατευτικών

παραγόντων και τη μείωση των παραγόντων κινδύνου.

Η ολιστική σχολική προσέγγιση μπορεί να βελτιώσει την προσαρμοστικότητα, να μειώσει

τον εκφοβισμό και τα συμπτώματα κατάθλιψης. Επιπλέον, στο εργασιακό περιβάλλον, οι

παρεμβάσεις για τη βελτίωση της ατομικής ικανότητας και τη μείωση των παραγόντων

άγχους, αυξάνουν την υγεία και την οικονομική ανάπτυξη.

Η οικονομική και κάθε άλλου είδους υποστήριξη για την προώθηση της ψυχικής υγείας, πρέπει να

αυξηθεί, ούτως ώστε να διατίθενται επαρκείς υπηρεσίες στα άτομα που τις χρειάζονται,

αυξάνοντας τη δυνατότητά τους να συμμετέχουν ενεργά στη δημόσια ζωή της κοινότητάς τους. 

12 Οκτωβρίου - Παγκόσμια Ημέρα κατά της Αρθρίτιδας

Αρθριτικά Νοσήματα και Πόνος

 

 

Dr. Δημήτρης Τσουκαλάς, MD

Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Universita' degli Studi di Napoli, Federico II

Πρόεδρος του European Institute of Nutritional Medicine, E.I.Nu.M

 

Η κατάληξη –ίτιδα στην ιατρική υποδηλώνει φλεγμονή. Ο όρος Αρθρίτιδα περιγράφει την φλεγμονή των αρθρώσεων. Υπάρχουν πάνω από 100 διαφορετικές μορφές αρθρίτιδας (οστεοαρθρίτιδα, ρευματοειδής, ουρική, ψωριασική, μικροβιακή κ.ά.).

 

Τα βασικά χαρακτηριστικά της αρθρίτιδας είναι ο πόνος και ο περιορισμός της κίνησης. Τα συγκεκριμένα συμπτώματα μπορούν να είναι είτε ήπια, όπως μια μικρή πρωινή δυσκαμψία των αρθρώσεων, είτε να φτάνουν σε σημείο που περιορίζουν πλήρως την κινητικότητα.         

Σύμφωνα με μια μεγάλη μελέτη του Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC), ένας στους 5 ενήλικες πάσχει από διαγνωσμένη αρθρίτιδα και προβλέπεται αύξηση της επίπτωσης της νόσου στα επόμενα χρόνια.

 

Δεν είναι λοιπόν υπερβολική η δήλωση που αναφέρεται από αρκετούς ερευνητές ότι μια ανακάλυψη που θα θεράπευε τα αρθριτικά νοσήματα θα ήταν πιο σημαντική και από την ανακάλυψη της θεραπείας του καρκίνου. Υπολογίζεται ότι η ανακάλυψη της θεραπείας του καρκίνου θα αύξανε τον μέσο όρο ζωής κατά 2 έτη ενώ η θεραπεία της αρθρίτιδας θα βελτίωνε την ποιότητα ζωής κατά 5 έτη.

 

Οι δύο κύριες μορφές αρθρίτιδας είναι η οστεοαρθρίτιδα και η ρευματοειδής αρθρίτιδα.

 

Η οστεοαρθρίτιδα πλήττει τους χόνδρους των αρθρώσεων (το ελαστικό μέρος που καλύπτει το οστό στο σημείο της άρθρωσης) μαζί με το οστό που στηρίζει τον χόνδρο. Φαίνεται να οφείλεται σε φθορά και συσσωρευμένες κακώσεις των αρθρώσεων. Κύριο χαρακτηριστικό της οστεοαρθρίτιδας είναι φθορά των χόνδρων και η εναπόθεση ασβεστίου στις αρθρώσεις.

 

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα, όπου το σώμα επιτίθεται στις ίδιες τις αρθρώσεις του και τις καταστρέφει σταδιακά. Οι αρθρώσεις σε αυτή την περίπτωση πλήττονται συμμετρικά και μακροπρόθεσμα παραμορφώνονται.  Στην ρευματοειδή αρθρίτιδα επηρεάζονται όμως και άλλα όργανα, όπως η καρδιά και πρόκειται για ένα νόσημα που επηρεάζει την υγεία του ατόμου σε πολλαπλά επίπεδα.

 

Και οι δύο μορφές χαρακτηρίζονται από μια σταθερή και σταδιακή επιδείνωση της νόσου ενώ όλες οι θεραπείες έχουν στόχο την καθυστέρηση της επιδείνωσης των συμπτωμάτων.

 

Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι με τον τρόπο που προσεγγιζόταν το πρόβλημα μέχρι σήμερα το μόνο που μπορούμε να προσφέρουμε στους ασθενείς είναι ανακουφιστικές θεραπείες.

 

Σίγουρα δεν πρέπει να υποτιμώνται όλες οι εξελίξεις που έχουν γίνει σε αυτόν τον τομέα όσον αφορά στην εξέλιξη της νόσου και στην διαχείριση του πόνου, δεν μπορούμε όμως να πούμε σε καμία περίπτωση ότι η συγκεκριμένη προσέγγιση οδηγεί σε μια σταθερή και σταδιακή βελτίωση. Μιλάμε πάντα για μια προσπάθεια που επικεντρώνεται στην μείωση της  ταχύτητας επιδείνωσης. Εκ προοιμίου η επιδείνωση θεωρείται δεδομένη.

 

Μια Νέα Προσέγγιση 

 

Έχω συχνά αναφερθεί σε προηγούμενα άρθρα για μια στροφή της ιατρικής σκέψης που λαμβάνει χώρα τα τελευταία χρόνια. Ανακαλύψεις των τελευταίων 50 ετών φαίνεται να μετουσιώνονται στην κλινική εφαρμογή με ιλιγγιώδη ταχύτητα στα τελευταία 4-5 χρόνια.

 

Το μοντέλο σκέψης των σημερινών θεραπειών για τις αρθρίτιδες βασίζεται σε ένα ανατομικό τρόπο σκέψης. Εξετάζουμε το ανθρώπινο σώμα σαν μια μηχανή όπου τα όργανα που το απαρτίζουν είναι τα «ανταλλακτικά» της τα οποία σταδιακά και αναπόφευκτα φθείρονται. Η συγκεκριμένη προσέγγιση εμφανίζει αποτελεσματικότητα στα οξέα και επείγοντα προβλήματα υγείας.

 

Στην περίπτωση ενός τραυματισμού στο γόνατο, το γόνατο μας πρήζεται και πονάει. Το χτύπημα προκάλεσε την καταστροφή ιστών και το σώμα στη συνέχεια ξεκίνησε διαδικασίες επιδιόρθωσης. Ξεκινάει στο συγκεκριμένο σημείο η παραγωγή ουσιών που προκαλούν αύξηση της αιμάτωσης και πόνο.

 

Σκοπός των παραπάνω ενεργειών είναι η παροχή θρεπτικών συστατικών στην περιοχή (αιμάτωση) και η ακινητοποίησή  της (πόνος) μέχρι να αποκατασταθεί η φυσιολογική λειτουργία της περιοχής. Το σύνολο των διαδικασιών που περιγράψαμε ονομάζονται φλεγμονή.

 

Η φλεγμονή (φλέγω, καίω) περιγράφει τον πόνο, την ερυθρότητα, την θερμότητα και το πρήξιμο που συμβαίνουν καθώς το σώμα επουλώνει την πάσχουσα περιοχή. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η φλεγμονή είναι η διαδικασία που ενεργοποιεί το σώμα μας για να λύσει ένα πρόβλημα.

 

Όσο πιο μεγάλη η κάκωση τόσο πιο έντονη και η διαδικασία επούλωσης. Στην προσπάθεια μας να μειώσουμε τον πόνο που συνοδεύει την φλεγμονή χρησιμοποιούμε φαρμακευτικά και άλλα μέσα που είτε στοχεύουν τον πόνο (παυσίπονα, ακινητοποίηση) είτε την φλεγμονή (αντιφλεγμονώδη, πάγος).

 

Η ανακουφιστική αγωγή μας βοηθάει  να νοιώθουμε καλύτερα καθώς το σώμα επαναφέρει και αναδομεί τους ιστούς που υπέστησαν βλάβη.  Δεν βοηθάει στην επούλωση, τουναντίον την καθυστερεί καθώς μειώνει την ένταση της.

 

Για να επουλώσει το σώμα μας μια οποιαδήποτε βλάβη χρειάζεται δομικά συστατικά και ενέργεια ώστε να φτιάξει νέους ιστούς. Η θρεπτική κατάσταση του οργανισμού και τα αποθέματα του σε αμινοξέα, μεταλλικά στοιχεία, βιταμίνες και ένζυμα καθορίζουν την διάρκεια και τον βαθμό επούλωσης μιας βλάβης. 

 

Όταν πρόκειται για κάτι οξύ και μεμονωμένο το σώμα είναι σε θέση να αποκαταστήσει σε μεγάλο βαθμό την φυσιολογική λειτουργία. Όταν όμως έχουμε χρόνιες κακώσεις και φλεγμονές μειώνονται τα αποθέματα και παράλληλα η ικανότητα επαναφοράς της φυσιολογικής λειτουργίας.

 

Αν γνωρίζουμε τι λείπει από το σώμα ώστε να το χορηγήσουμε μπορούμε να δράσουμε αιτιολογικά και όχι μόνο ανακουφιστικά. Στόχος μας σήμερα δεν είναι μόνο η συμπτωματική ανακούφιση αλλά η επαναφορά της φυσιολογικής λειτουργίας (Λειτουργική Ιατρική).  

 

Η αξιολόγηση της επάρκειας σε συστατικά με την χρήση ειδικών εξετάσεων που καταγράφουν τις χημικές αντιδράσεις που συμβαίνουν στο σώμα μας (μεταβολική κατάσταση) ανοίγουν νέους δρόμους στην διαχείριση χρόνιων φλεγμονωδών νοσημάτων.

 

Πράγματι όπως αναφέρεται και σε πρόσφατη ανακοίνωση του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ «Η μελέτη της μεταβολικής κατάστασης του οργανισμού είναι ένας πιο απλός και ακριβής τρόπος για να αξιολογήσουμε την κατάσταση υγείας ...»

 

Τι μπορούμε να κάνουμε

 

Η χορήγηση βιταμινών και θρεπτικών συστατικών μετά από μέτρηση και καταγραφή των ελλείψεων μπορεί να αλλάξει ριζικά την εικόνα.

 

Φυσικά συστατικά σε θεραπευτικές δόσεις όπου εκλείπουν, όπως:

 

- Η βιταμίνη D3

- H βιταμίνη Κ2

- Το μαγνήσιο

- Η γλουκοζαμίνη

- Τα ω-3 λιπαρά οξέα

- Η λυσίνη

- Η προλίνη

- H βιταμίνη C

  • το UC-II ανοσορυθμιστικό κολλαγόνο

 

όταν συνοδεύονται με αντιφλεγμονώδη διατροφή επιταχύνουν τις διαδικασίες επούλωσης και μειώνουν την ένταση της φλεγμονής.

 

Η ταχύτητες εξέλιξης και ανάπτυξης τεχνικών για την παρακολούθηση και καταγραφή των μεταβολικών οδών του ανθρώπινου οργανισμού είναι εκπληκτικές. Μέθοδοι που μέχρι πριν μια πενταετία είχαν μόνο ερευνητικές εφαρμογές, σήμερα έχουν κλινικές εφαρμογές και μας επιτρέπουν παράλληλα με την συμπτωματική αγωγή να αποτυπώνουμε την κατάσταση του οργανισμού σε πραγματικό χρόνο.

 

Το σώμα μας έχει την τάση να ισορροπήσει στο σημείο καλύτερης υγείας που μπορεί. Πριν 2500 ο Ιπποκράτης δήλωσε ότι αν οι ενέργειες του γιατρού ωφελούν και δεν βλάπτουν τότε ο ασθενείς θεραπεύεται. Σήμερα όσο ποτέ μπορούμε να βοηθήσουμε με εξαιρετική ακρίβεια προς αυτή την κατεύθυνση.  

14 Οκτωβρίου - Παγκόσμια Ημέρα Όρασης (Κατά της Τύφλωσης)

Η Παγκόσμια Ημέρα Όρασης (Κατά της Τύφλωσης) έχει καθοριστεί κάθε χρόνο τη δεύτερη Πέμπτη κάθε Οκτωβρίου, με πρωτοβουλία της Διεθνούς Επιτροπής για την Πρόληψη της Τύφλωσης, σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO). Φέτος η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Τύφλωσης γιορτάζεται στις 14 Οκτωβρίου.

 

Οι περισσότεροι από εμάς θεωρούμε το δώρο της όρασης δεδομένο και αν και βλέπουμε με συμπάθεια τους συναθρώπους μας που το έχουν απωλέσει δεν προβληματιζόμαστε σε ό,τι αφορά μέτρα που θα περιορίσουν το εύρος του προβλήματος τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο κοινωνικού συνόλου. Την ίδια στιγμή όμως 45 εκατομμύρια άνθρωποι υπολογίζεται ότι είναι τυφλοί παγκοσμίως, ενώ σε αυτούς αθροίζονται 1-2 εκατομμύρια κάθε χρόνο. Και θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα 2/3 περίπου των περιστατικών αυτών είναι δυνητικά περιπτώσεις που θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί με κατάλληλες παρεμβάσεις ή προληπτικά μέτρα την κατάλληλη χρονική στιγμή.

 

Στα πλαίσια αυτά ο παγκόσμιος οργνανισμός υγείας (WHO) σε συνέργασία με πολλές διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) έχει ξεκινήσει το πρόγραμμα «Όραση 20/20» (http://www.vision2020.org/) με στόχο να εξαλείψει τη δυνητικά αποτρέψιμη τύφλωση μέχρι το έτος 2020. Κατά τη διάρκεια των επόμενων 2 δεκαετιών υπολογίζεται ότι θα προληφούν ή θα αντιμετωπιστούν 100 εκατομμύρια περιπτώσεις τύφλωσης. Οι περισσότερες περιπτώσεις αφορούν τις πιο φτωχές περιοχές αναπτυσσόμενων χωρών στις οποίες ακόμα και η αντιμετώπιση απλών οφθαλμολογικών παθήσεων, όπως ο καταρράκτης, σκοντάφτει στην έλλειψη υποδομών, στην ανεπάρκεια υγειονομικού προσωπικού και στην αδυναμία προμήθειας του απαραίτητου υλικοτεχνικού εξοπλισμού. Για παράδειγμα η προμήθεια του ενδοφακού που χρησιμοποιείται στην επέμβαση του καταρράκτη κοστίζει στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου κατασκευάζεται 110-120 δολλάρια ποσό πολλαπλάσιο του ετησίου κατά κεφαλήν εισοδήματος σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες.

Στη χώρα μας δύο από τα πιο σημαντικά προβλήματα απώλειας όρασης που θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί είναι η παιδική αμβλυωπία και το γλαύκωμα.

 

Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι τα παιδιά αντιπροσωπεύουν μία ειδική ομάδα και δεν παραπονούνται για απώλεια όρασης, όταν το πρόβλημα αφορά μόνο στο έναν οφθαλμό. Στην περίπτωση της αμβλυωπίας, ενώ ο οφθαλμός είναι ανατομικά και δομικά υγιής, η εικόνα δε φτάνει ακέραια και διαυγής στα κατάλληλα εγκεφαλικά κέντρα. Σαν αποτέλεσμα ο εγκέφαλος ποτέ δεν αναπτύσσει τα απαραίτητα κυκλώματα, ώστε να επεξεργαστεί εικόνες υψηλής ανάλυσης. Η μορφή αυτή της απώλειας όρασης είναι όμως αντιστρέψιμη με κατάλληλες παρεμβάσεις στην παιδική ηλικία, χρονική περίοδο κατά την οποία ο εγκέφαλος είναι εύπλαστος. Υπήρξε πολύ θετική η απόφαση των Ελληνικών αρχών να καταστήσουν υποχρεωτική την προληπτική εξέταση πριν την εγγραφή στο νηπιαγωγείο και το δημοτικό σχολείο.

 

Αντίθετα στην περίπτωση του γλαυκώματος δεν υπάρχει καμία οργανωμένη προσπάθεια πρόληψης και έγκαιρης διάγνωσης από τη Ελληνική πολιτεία. Το γλαύκωμα αφορά στις μεγαλύτερες ηλικίες και είναι η προοδευτική φθορά του οπτικού νεύρου, του καλωδίου, δηλαδή που μεταφέρει την οπτική πληροφορία προς τον εγκέφαλο. Το γλαύκωμα εξελίσσεται με πολύ βραδύ ρυθμό και γι αυτό το λόγο είναι ασυμπτωματική νόσος μέχρι τα πολύ προχωρημένα στάδια. Συνδυάζεται τις περισσότερες φορές αλλά όχι πάντα με αυξημένη πίεση εντός του οφθαλμού (ενδοφθάλμια πίεση) και επηρεάζει σε μεγαλύτερο ποσοστό συγκεκριμένες πληθυσμιακές ομάδες όπως τους πρώτου βαθμού συγγενείς ασθενών με γλαύκωμα. Για το λόγο αυτό, και επειδή εγκατεστημένες γλαυκωματικές αλλοιώσεις δεν είναι αντιστρεψιμες η Αμερικανική Ακαδημία Οφθαλμολογίας συνιστά την προληπτική εξέταση όλων τον ανθρώπων με ηλικία μεγαλύτερη των 40 ετών, εφόσον υπάρχει συγγενής με γλαύκωμα. Πρέπει να σημειωθεί ότι περίπου το ήμισυ των ασθενών με γλαύκωμα στην Ελλάδα είναι αδιάγνωστο αυτή τη στιγμή.

Επομένως, αν σκεφτούμε ότι κάθε 5 λεπτά ένας συνάνθρωπος μας χάνει την όρασή του, ας αναρωτηθούμε σήμερα..

15 Οκτωβρίου - Παγκόσμια Ημέρα Πλυσίματος Χεριών

UNICEF: Πάνω από 300.000 παιδιά κάτω των πέντε ετών πέθαναν από διαρροϊκές ασθένειες που συνδέονται με περιορισμένη πρόσβαση σε πόσιμο νερό, αποχέτευση και υγιεινή το 2015.

 

Η απλή πράξη του πλυσίματος των χεριών με σαπούνι θα μπορούσε να σώσει χιλιάδες ζωές.

Νέα Υόρκη, 14 Οκτωβρίου 2016 - Με τη χολέρα να εξαπλώνεται γρήγορα μετά το πέρασμα του τυφώνα Μάθιου στην Αϊτή και με ένα νέο ξέσπασμα στην κατεστραμμένη από τον πόλεμο Υεμένη, η UNICEF καλεί τα παιδιά, τις οικογένειες και τις κοινότητες να κάνουν το πλύσιμο των χεριών με σαπούνι μια καθημερινή συνήθεια για να βοηθήσει στην πρόληψη της εξάπλωσης ασθενειών.

 

Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Πλυσίματος των Χεριών, η UNICEF αναφέρει ότι το 2015, περισσότερα από 300.000 παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε έχασαν τη ζωή τους σε παγκόσμιο επίπεδο από διαρροϊκές ασθένειες που συνδέονται με την ανεπαρκή πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό και αποχέτευση - πάνω από 800 παιδιά ανά ημέρα. Ωστόσο, πολλοί από αυτούς τους θανάτους θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί με την απλή πράξη του πλυσίματος των χεριών με σαπούνι.

 

«Κάθε χρόνο 1,4 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν από ασθένειες που προλαμβάνονται σε μεγάλο βαθμό, όπως η πνευμονία και η διάρροια», δήλωσε ο Επικεφαλής της UNICEF για το Νερό και την Υγιεινή, Sanjay Wijesekera. «Αυτοί είναι συγκλονιστικοί αριθμοί, αλλά θα μπορούσαν να μειωθούν σημαντικά εφόσον εργαστούμε με τα παιδιά και τις οικογένειες ώστε να υιοθετήσουν μια πάρα πολύ απλή λύση - το πλύσιμο των χεριών. Γνωρίζουμε, για παράδειγμα, ότι το πλύσιμο των χεριών με σαπούνι πριν από τα γεύματα και μετά τη χρήση της τουαλέτας θα μπορούσαν να μειώσουν τη συχνότητα εμφάνισης διαρροϊκών ασθενειών πάνω από 40%.»

 

Η σωστή πρακτική του πλυσίματος των χεριών συμβάλει επίσης στην υγιή ανάπτυξη των παιδιών, κρατώντας τα στο σχολείο. Το πλύσιμο των χεριών βελτιώνει πραγματικά τη φοίτηση στο σχολείο με τη μείωση της εξάπλωσης ασθενειών που προλαμβάνονται, πράγμα που σημαίνει ότι τα παιδιά δεν μένουν στο σπίτι λόγω ασθένειας.

 

«Το πλύσιμο των χεριών νοείται ως ένα πρώτης γραμμής προληπτικό μέτρο για να κρατήσει τα παιδιά ασφαλή από τις ασθένειες - είναι απλό, οικονομικό, και αποδεδειγμένα σωτήριο», δήλωσε ο Wijesekera.

 

Στην Αϊτή, μια χώρα με ανεπαρκείς υποδομές ύδρευσης και αποχέτευσης και μια επίμονη επιδημία χολέρας, τα ύποπτα κρούσματα χολέρας και οξείας διάρροιας έχουν αυξηθεί κατακόρυφα μετά τον τυφώνα της 4ης Οκτωβρίου.

 

«Αυτός είναι ο χειρότερος εφιάλτης για όλους», δήλωσε ο Marc Vincent, Εκπρόσωπος της UNICEF στην Αϊτή. «Λιγότερο από δύο εβδομάδες μετά τον τυφώνα, η χολέρα μπορεί να εξαπλώνεται σε περιοχές όπου στο παρελθόν πολύ σπάνια υπήρχαν κρούσματα και η διάρροια απειλεί τα ήδη ευάλωτα παιδιά. Απαιτείται άμεση δράση, η υγεία των παιδιών είναι σε κίνδυνο».

 

Μερικά στοιχεία και αριθμοί για το πλύσιμο των χεριών:

 

1 γραμμάριο κοπράνων περιέχει 100 δισεκατομμύρια βακτήρια.

Περίπου 1 στους 5 ανθρώπους σε όλο τον κόσμο πλένει τα χέρια του μετά τη χρήση της τουαλέτας.

Κάθε χρόνο, 1,7 εκατομμύρια παιδιά δεν ζουν για να γιορτάσουν τα πέμπτα τους γενέθλια εξαιτίας της διάρροιας και της πνευμονίας.

Όταν τα παιδιά πλένουν τα χέρια τους με σαπούνι μετά από την τουαλέτα ή πριν από το φαγητό, μειώνουν τον κίνδυνο διάρροιας κατά περισσότερο από 40%.

Οι οξείες αναπνευστικές λοιμώξεις όπως η πνευμονία είναι η κύρια αιτία θανάτου στα παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε ετών.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι το πλύσιμο των χεριών με σαπούνι μετά τη χρήση της τουαλέτας και πριν από το φαγητό θα μπορούσε να μειώσει τα ποσοστά πνευμονίας μεταξύ των παιδιών κατά περίπου ένα τέταρτο.

16 Οκτωβρίου - Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής

Η Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 16 Οκτωβρίου, μέρα που το 1945 ιδρύθηκε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ.

 

Η Π.Η.Δ. σε αριθμούς κατά την Greenpeace

 

Περισσότεροι από 850 εκ. άνθρωποι εξακολουθούν να πεινούν σε όλο τον κόσμο.

2 δισ. άνθρωποι υποφέρουν από χρόνια έλλειψη θρεπτικών ουσιών.

40 εκ. άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από πείνα, ενώ καθημερινά παράγονται 356 κιλά δημητριακών ανά άτομο.

Μεταξύ 1967- 1997, η παγκόσμια παραγωγή δημητριακών αυξήθηκε κατά 84% και ο παγκόσμιος πληθυσμός αυξήθηκε κατά 67%, εξασφαλίζοντας ένα καθεστώς επισιτιστικής ασφάλειας σε παγκόσμιο επίπεδο.

Την ίδια περίοδο, το κόστος παραγωγής των τροφίμων μειώθηκε εντυπωσιακά, παρασύροντας σε αντίστοιχη μείωση και τις τιμές τους.

Η βιομηχανία τροφίμων σπαταλά 40 δις δολάρια σε διαφήμιση.

Για κάθε δολάριο που ξοδεύει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας για την καταπολέμηση του υποσιτισμού στον κόσμο, η βιομηχανία τροφίμων ξοδεύει 500 δολάρια για την προώθηση των επεξεργασμένων τροφίμων.

Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, αυτή τη στιγμή 300 εκ. ενήλικες σε όλο τον κόσμο είναι παχύσαρκοι. 100 εκ. περισσότεροι από το 1995.

Μέχρι το 2020, η παχυσαρκία και οι επιπλοκές που δημιουργεί (καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτης και ορισμένοι τύποι καρκίνου) θα ευθύνονται για το 72% των θανάτων παγκοσμίως. Το 1998, το αντίστοιχό ποσοστό ήταν της τάξεως του 60%.

Από το 1979 μέχρι τα μέσα 1990, η ετήσια κατανάλωση κρέατος στο νότιο ημισφαίριο αυξήθηκε κατά 70 εκ. Τόνους, σε αντίθεση με μια αύξηση 26 εκ. τόνων που σημειώθηκε στο βόρειο ημισφαίριο.

Οι Η.Π.Α., η Κίνα, η Ε.Ε και η Βραζιλία αποτελούν το 33% του παγκόσμιου πληθυσμού, το οποίο καταναλώνει το 60% της παγκόσμιας παραγωγής μοσχαριού, περισσότερο από το 70% της παγκόσμιας παραγωγής πουλερικών και περισσότερο από το 80% της παραγωγής χοιρινού.

Στη Ρωσία και στη Βραζιλία, σύμφωνα με στοιχεία του 1996 και 1998, τα υπέρβαρα άτομα αντιπροσωπεύουν το 45,4% και 31,8% του ενήλικου πληθυσμού αντίστοιχα.

Στις Η.Π.Α. περισσότερο από το 40% των παραγόμενων τροφίμων πετιέται στα σκουπίδια, με κόστος πάνω από 100 δισ. δολάρια για την αμερικάνική κοινωνία. Υπολογίσθηκε ότι το 14% των τροφίμων που καταλήγουν στα σκουπίδια ενός νοικοκυριού βρίσκεται πακεταρισμένο και δεν έχει λήξει.

Αν κάθε αμερικάνος μειώσει την κατανάλωση κρέατος κατά 5%, αν δηλαδή τρώει ένα πιάτο λιγότερο την εβδομάδα, τότε θα παραχθεί ποσότητα δημητριακών ικανή να θρέψει 25 εκατομμύρια ανθρώπους.

Αν οι 670 εκ. τόνοι από την παγκόσμια παραγωγή δημητριακών που προορίζεται για ζωοτροφές μειώνονταν κατά 10%, τα περίσσια δημητριακά θα έφταναν για να θρέψουν 225 εκατομμύρια ανθρώπους.

Τα προϊόντα αδυνατίσματος αντιπροσωπεύουν σήμερα στην Ευρώπη μια αγορά 100 δις. δολαρίων, ποσό που ισοδυναμεί με το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν του Μαρόκου.

5 πολυεθνικές ελέγχουν το 90% του παγκόσμιου εμπορίου δημητριακών.

Μία πολυεθνική, η Μονσάντο ελέγχει το 91% των μεταλλαγμένων σπόρων στον κόσμο.

6 πολυεθνικές (BASF, Bayer, Dow, Dupont, Μonsanto και Syngenta) ελέγχουν το 75-80% της παγκόσμιας αγοράς φυτοφαρμάκων. Το 1994, ο αντίστοιχος αριθμός εταιριών ανερχόταν στις 12.

Η παγκόσμια κατανάλωση κρέατος καταστρέφει δάση σε ραγδαίο ρυθμό. Στην κεντρική Αμερική, τα τελευταία 40 χρόνια, το 40% των τροπικών δασών έχει καταστραφεί ή καεί για να μετατραπεί σε βοσκοτόπια βοοειδών.

10.000 διαφορετικά είδη έχουν χρησιμοποιηθεί από ανθρώπους για την παραγωγή τροφής εδώ και 10.000 χρόνια. Σήμερα, μόνο 150 είδη τρέφουν την ανθρωπότητα και μόνο 12 είδη παρέχουν το 80% της θερμιδικής αξίας - το στάρι, το ρύζι, το καλαμπόκι και η πατάτα καλύπτουν το 60%.

16 Οκτωβρίου - Παγκόσμια Ημέρα Σπονδυλικής Στήλης

Η Παγκόσμια Ημέρα Σπονδυλικής Στήλης εορτάζεται στο πλαίσιο της «Εβδομάδας Δράσης για τα Οστά και τις Αρθρώσεις».

 

Η Εβδομάδας Δράσης για τα Οστά και τις Αρθρώσεις ξεκινά στις 12 Οκτωβρίου με την Παγκόσμια Ημέρα Αρθρίτιδας, συνεχίζεται με την Παγκόσμια Ημέρα Σπονδυλικής Στήλης στις 16 Οκτωβρίου, με την Παγκόσμια Ημέρα Τραύματος στις 17 Οκτωβρίου και ολοκληρώνεται στις 20 Οκτωβρίου με την Παγκόσμια Ημέρα Οστεοπόρωσης.

 

Στατιστικά Στοιχεία

 

400.000.000 άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ζουν με χρόνιους πόνους ή αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα από αρθρίτιδα και μυοσκελετικές νόσους (οστεοπώρωση, διαταραχές της σπονδυλικής στήλης, τραυματισμούς).

Η αρθρίτιδα και οι μυοσκελετικοί νόσοι είναι από τις βασικές αιτίες για αναπηρίες, απουσίες από την εργασία και νοσοκομειακή περίθαλψη.

Το 80% των ανθρώπων θα υποφέρουν κατά τη διάρκεια της ζωής τους από πόνο στην πλάτη.

Οι πόνοι και τα προβλήματα στην πλάτη είναι ο δεύτερος λόγος απουσίας από την εργασία.

 

Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλες τις ηπείρους του κόσμου υποφέρουν από διαταραχές της σπονδυλικής στήλης. Αυτά περιλαμβάνουν πόνο στην πλάτη, πόνο στον αυχένα,

σκολίωση και κάποια πάθηση μεσοσπονδύλιου δίσκου.

 

Ο νωτιαίος πόνος και η αναπηρία μπορούν να έχουν βαθιά επίδραση στη γενική υγεία ενός ατόμου, μερικές φορές εμποδίζοντας τον να εργάζεται ή ακόμα και να κάνει απλές

καθημερινές δραστηριότητες.

 

Ερευνες έχουν δείξει ότι η κακή στάση και η αδράνεια συνεισφέρουν σημαντικά στην ανάπτυξη του πόνου στην πλάτη και άλλων διαταραχών της σπονδυλικής στήλης.

 

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Φυσικοθεραπευτών επιθυμεί να επισημάνει τη σημασία της σωματικής δραστηριότητας και τη βελτίωση της στάσης του σώματος, ως μέρος της καλής

υγείας του νωτιαίου μυελού και της πρόληψης των τραυματισμών.

 

Για να εορτασθεί η Παγκόσμια Ημέρα Σπονδυλικής Στήλης, οι υποστηρίζοντες οργανισμοί και οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ενθαρρύνονται να σχεδιάσουν ειδικές εκδηλώσεις γύρω

από το θέμα «Η πλάτη σας στη δράση» σας με την επιστροφή στην πράξη για να αυξήσει την ευαισθητοποίηση για την καλή υγεία της σπονδυλικής στήλης.

 

Η υγεία της σπονδυλικής στήλης είναι δύσκολο έργο και απαιτεί την συνεργασία πολλών επαγγελματιών Υγείας προκειμένου να επιτευχθεί .

 

Ο Φυσικοθεραπευτής είναι η κυριότερη ειδικότητα που ασχολείται με τα προβλήματα της σπονδυλικής στήλης τόσο για την αποκατάσταση όσο και για την πρόληψη των παθήσεων.

 

Η Παγκόσμια Συνομοσπονδία Φυσικοθεραπείας υποστηρίζει τις δράσεις για την Παγκόσμια Ημέρα Σπονδυλικής Στήλης. Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Φυσικοθεραπευτών στηρίζει αυτές τις δράσεις και ενημερώνει τους πολίτες για τα οφέλη της κίνησης και της πρόληψης.

17 Οκτωβρίου - Παγκόσμια Ημέρα Μυοσκελετικού Τραύματος

Η Παγκόσμια Ημέρα Μυοσκελετικού Τραύματος εορτάζεται στο πλαίσιο της "Εβδομάδας Δράσης για τα Οστά και τις Αρθρώσεις". Η Εβδομάδας Δράσης για τα Οστά και τις Αρθρώσεις ξεκινά στις 12 Οκτωβρίου με την Παγκόσμια Ημέρα Αρθρίτιδας, συνεχίζεται με την Παγκόσμια Ημέρα Σπονδυλικής Στήλης στις 16 Οκτωβρίου, με την Παγκόσμια Ημέρα Τραύματος στις 17 Οκτωβρίου και ολοκληρώνεται στις 20 Οκτωβρίου με την Παγκόσμια Ημέρα Οστεοπόρωσης.

 

Ο άνθρωπος βαδίζει, μετακινείται, αλλάζει θέση στο χώρο και με αυτό τον τρόπο χαίρεται τις χαρές της ζωής και εκπληρώνει τις επαγγελματικές υποχρεώσεις του.

Η δομή και η ανάπτυξη του μυοσκελετικού συστήματος του ανθρώπου παρουσιάζει μία μοναδικότητα σε όλες τις ηλικίες και πολλές ιδιαιτερότητες στην παιδική ηλικία.

 

Ως τραύμα χαρακτηρίζεται η κάκωση, ήσσονος ή μείζονος βαρύτητας σε διάφορα συστήματα του σώματος που οδηγεί σε προσωρινή ή μόνιμη αναπηρία ή και σε απώλεια της ζωής του τραυματία.

 

Το τραύμα αποτελεί σημαντικό πρόβλημα στη δημόσια υγεία και ευθύνεται για περίπου 1 στους 10 θανάτους κάθε χρόνο. Σε ασθενείς προ της ενηλικίωσης το τραύμα αποτελεί την κύρια αιτία θνητότητας, ενώ σε ηλικιωμένους ασθενείς αποτελεί σημαντική αιτία νοσηρότητας καταρχάς, και θνητότητας κατά δεύτερο λόγο

 

Στατιστικά, η κύρια αιτία κακώσεων και θανάτων σχετιζόμενων με τραυματισμό είναι τα τροχαία ατυχήματα στα οποία η χώρα μας έχει λυπηρά κυρίαρχη θέση μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών. Το τραύμα αποτελεί εξίσου σημαντική αιτία νοσηρότητας και προσωρινής ή και μόνιμης αναπηρίας. Για κάθε νεκρό από τροχαίο ατύχημα υπάρχουν περίπου 10 σοβαρά τραυματίες οι οποίοι χρήζουν σημαντικής νοσηλείας και αποθεραπείας.

 

 

Τραυματισμοί προκαλούνται επιπλέον όπου συναθροίζονται ή δραστηριοποιούνται πολλοί άνθρωποι, όπως σε χώρους εργασίας, σε αθλητικούς χώρους αλλά και στο σπίτι. Τα περισσότερα κατάγματα ισχίου προκαλούνται σε ηλικιωμένους ανθρώπους που πέφτουν στο σπίτι τους.

 

Οι κακώσεις του μυοσκελετικού συστήματος που μπορεί να γίνουν απειλητικές για τη ζωή είναι αυτές της πυέλου, της σπονδυλικής στήλης, τα ανοικτά κατάγματα, τα πολλαπλά κατάγματα των μακρών οστών, το σύνδρομο διαμερίσματος και η τραυματική ραβδομυόλυση.

 

Κάθε τριάντα δευτερόλεπτα ένας άνθρωπος χάνει την ζωή του σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα και την ίδια στιγμή 3 άλλοι τραυματίζονται.

Τα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα είναι ο κύριος παράγων για θανάτους και αναπηρίες ανθρώπων κάτω των 45 ετών. 

Το 50% των θανάτων από τροχαία ατυχήματα που συμβαίνουν στις αναπτυσσόμενες χώρες θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί με την αποτελεσματική παρέμβαση μετά από τον τραυματισμό.

 

Στην Ελλάδα οι θάνατοι από τροχαία ατυχήματα είναι σχεδόν δυό φορές πιο συχνοί απ 'ότι παγκοσμίως. Έχουμε  2.000 θανάτους,  4.000 βαριά και 30.000 ελαφρά τραυματισμένους κατά μέσο όρο το χρόνο.  Από τους νεκρούς και τους τραυματίες το 1/3  είναι παιδιά.  Το τραγικό αυτό γεγονός γίνεται ακόμα χειρότερο αν υπολογίσει κανένας ότι πέρα από τους θανάτους πολλοί  από τους τραυματίες μένουν ανάπηροι, και μάλιστα σε μικρή ηλικία. 

 

Και στα παιδιά

Κάθε χρόνο στην Ελλάδα τραυματίζονται περίπου 500.000 παιδιά, από αυτά 700 χάνουν την ζωή τους και 3.000 μένουν με μόνιμη αναπηρία.

Το 30% των νεκρών από τροχαία ατυχήματα στην Ελλάδα είναι πεζοί και κυρίως παιδιά και έφηβοι. Το παιδί ως πεζός μειονεκτεί σημαντικά σε σχέση με τους ενήλικους εξαιτίας φυσικών αδυναμιών, γι' αυτό χρειάζεται εκπαίδευση και επιτήρηση.

 

Ατυχήματα μπορούν να συμβούν σε οποιαδήποτε στιγμή και οπουδήποτε, όπως στο σπίτι, στο σχολείο, στο δρόμο, στην παιδική χαρά, στις διακοπές.

Οι τραυματισμοί των παιδιών είναι ένα αρκετά συχνό και επίκαιρο θέμα καθ’όλη τη διάρκεια του χρόνου. Τα παιδιά αποτελούν ένα σημαντικό ποσοστό τραυματιών που επισκέπτονται το τμήμα επειγόντων περιστατικών στα νοσοκομεία. Και αν κατά τους χειμερινούς μήνες η ολοένα και αυξανόμενη αθλητική δραστηριότητα των παιδιών οδηγεί σε συχνούς τραυματισμούς, το καλοκαίρι η ελευθερία άθλησης και διασκέδασης των μικρών μας φίλων έχει δυστυχώς σαν αποτέλεσμα πολύ συχνά δυσάρεστους για το παιδί, άλλα και για τους γονείς, τραυματισμούς.

 

Πώς θα μπορούσαν να προληφθούν οι τραυματισμοί στα παιδιά;

Είναι αποδεδειγμένο ότι η σωστή και συστηματική πρόληψη μπορεί να μειώσει τον αριθμό και την σοβαρότητα των παιδικών ατυχημάτων μέχρι και 50%. Η πρόληψη των ατυχημάτων έχει σχέση με την οργάνωση σωστής υποδομής και την ευαισθητοποίηση, ενημέρωση και αλλαγή νοοτροπίας των παιδιών και των ενηλίκων. Πρέπει να έχουμε υπ’ όψη μας ότι τα παιδιά κάτω των 10 ετών δεν έχουν την ωριμότητα να χρησιμοποιήσουν αποτελεσματικά τους κανόνες ασφαλείας, άρα χρειάζονται σωστή επίβλεψη και καθοδήγηση.

Το παιδί δικαιούται να παίξει και ποδόσφαιρο και μπάσκετ και να κάνει ποδήλατο με την ψυχή του, απλά καλό είναι ως κηδεμόνες να λάβουμε κάποια προληπτικά μέτρα. Σημαντική είναι η καθοδήγηση του παιδιού σε χώρο ασφαλή για να παίξει με το ποδήλατό του ή το πατίνι του, μακριά από τον κίνδυνο των αυτοκινήτων. Η χρήση κατάλληλων παιδικών καθισμάτων στο αυτοκίνητο και η σωστή ασφάλιση του παιδιού-συνεπιβάτη όχι μόνο προλαμβάνουν, αλλά και περιορίζουν την έκταση ενός τραυματισμού σε τροχαίο ατύχημα.

 

Αναφορικά µε τις στρατηγικές πρόληψης ανά ηλικιακή οµάδα, για την µείωση της επίπτωσης των τροχαίων ατυχηµάτων, ισχύουν τα εξής: Για παιδιά έως 15 ετών, σηµαντική είναι η διαµόρφωση του οδικού περιβάλλοντος έτσι ώστε να παρέχει περισσότερη ασφάλεια στα παιδιά, καθώς και η εκπαίδευση των γονέων έτσι ώστε να φροντίζουν για την ασφαλή µεταφορά των παιδιών (τοποθέτηση των παιδιών σε ειδικά καθισµατάκια προσαρµοσµένα στο πίσω κάθισµα του αυτοκινήτου και ποτέ στην µπροστινή θέση, στην αγκαλιά του γονέα ή σε πορτ µπεµπέ, ασφάλιση των θυρών από έξω κτλ). Στους έφηβους και νέους σηµαντικές θα ήταν παρεµβάσεις για αποφυγή οδήγησης υπό την επήρεια ψυχοτρόπων ουσιών και αλκοόλ, παρεµβάσεις σχετικά µε την χρήση του κράνους και της ζώνης ασφαλείας, καθώς και η ανίχνευση ατόµων µε ριψοκίνδυνη συµπεριφορά

 

Παρ’όλα τα προληπτικά μέτρα, μπορεί όμως και πάλι να συμβεί ο τραυματισμός, οπότε πρέπει ως μεγαλύτεροι εμείς να είμαστε οπλισμένοι τόσο με ψυχραιμία, όσο και με βασικές γνώσεις αντιμετώπισης του τραυματία.

20 Οκτωβρίου - Παγκόσμια Ημέρα Οστεοπόρωσης

Η οστεοπόρωση είναι μια νόσος που χαρακτηρίζεται από χαμηλή οστική μάζα του οστού που οδηγεί σε αυξημένη ευθραυστότητα και συνεπώς σε αυξημένο κίνδυνο κατάγματος. Επηρεάζει περίπου το 50% των γυναικών άνω των 45 ετών και το 90% αυτών που είναι άνω των 75 ετών.

 

Η οστεοπόρωση δεν είναι αποκλειστικά «γυναικεία» πάθηση, αλλά προσβάλλει σημαντικό ποσοστό των ανδρών (προσβάλει 1 στις 3 γυναίκες και 1 στους 12 άνδρες). Δεν αφορά μόνο στην τρίτη ηλικία, αλλά μπορεί να πλήξει και νεαρά άτομα όταν υπάρχουν ιδιαίτερες καταστάσεις όπως οι διαταραχές διατροφής, συστηματικά νοσήματα κ.α. Η ασθένεια δεν δίνει συμπτώματα, ενώ όταν πλέον εκδηλωθεί είναι αργά.

 

Η οστεοπόρωση, λοιπόν, είναι μία πάθηση που επιταχύνει τη φυσική απώλεια της οστικής μάζας -που συνοδεύει την ηλικία- μέχρι ο σκελετός γίνει τόσο πορώδης και εύθραυστος, ώστε τα οστά του να παθαίνουν κατάγματα με το παραμικρό ζόρισμα (π.χ. όταν σηκώσει κάποιος ένα βαρύ αντικείμενο) ή και αυτόματα κατάγματα χωρίς να προκληθούν από ένα σοβαρό τραύμα ή χτύπημα.

 

Πολλοί παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης οστεοπόρωσης. Απ΄ αυτούς, κάποιοι μπορούν να ελεγχθούν ενώ κάποιοι άλλοι, δυστυχώς, δεν μπορούν.

 

Τροποποιήσιμοι παράγοντες

 

• Χαμηλό σωματικό βάρος

• Υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ

• Μειωμένη φυσική δραστηριότητα

• Κάπνισμα

• Διαταραχές τροφής (νευρογενής ανορεξία, γυναικεία αθλητική τριάδα)

• Μειωμένη πρόσληψη ασβεστίου (λόγω λανθασμένων διατροφικών συνηθειών ή δυσανοχής στη λακτόζη)

 

Μη τροποποιήσιμοι παράγοντες

 

• Θετικό κληρονομικό ιστορικό

• Ηλικία

• Φύλο (γυναίκες)

• Εμμηνόπαυση

• Προηγούμενο ιστορικό καταγμάτων

• Φαρμακευτική αγωγή (κορτικοστεροειδή)

 

Να τονίσουμε ότι η υγεία των οστών ξεκινά από την παιδική ηλικία. Η ποσότητα του ασβεστίου που χρειάζονται τα παιδιά ηλικίας 3-8 ετών είναι 800 mgr την ημέρα, ενώ για παιδιά ηλικίας 9-17 ετών ανέρχεται στα 1.300 mgr την ημέρα. Δυστυχώς, οι στατιστικές δείχνουν ότι μόνο το 25% των αγοριών και το 10% των κοριτσιών λαμβάνουν από τη διατροφή τους το ασβέστιο που είναι απαραίτητο για την ηλικία τους. Η βιταμίνη D παίζει επίσης πολύ σημαντικό ρόλο στην υγεία των οστών διότι συμβάλλει στην απορρόφηση ασβεστίου από τη διατροφή.

 

 

Τρόφιμα που είναι πλούσια σε ασβέστιο είναι:

 

• Γαλακτοκομικά: γάλα, γιαούρτι, παγωτό, τυριά (προτιμήστε αυτά που είναι χαμηλά σε λιπαρά)

• Πράσινα φυλλώδη λαχανικά: μπρόκολο, σπανάκι κα

• Μικρά ψάρια με το κόκκαλο, π.χ. σαρδέλες

• Αμύγδαλα και άλλοι ξηροί καρποί

• Τρόφιμα εμπλουτισμένα σε ασβέστιο: γάλα, δημητριακά, ψωμί, χυμοί κα.

28 Οκτωβρίου - Παγκόσμια Ημέρα Δωρεάς Οργάνων Σώματος και Μεταμοσχεύσεων

Σκοπός της είναι να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει την παγκόσμια κοινή γνώμη για την αξία της δωρεάς οργάνων σώματος, που μέσω της μεταμόσχευσης χαρίζουν το πολύτιμο δώρο της ζωής σε πάσχοντες συνανθρώπους μας.

 

Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έχουν ευεργετηθεί από μια επιτυχημένη μεταμόσχευση και εκατομμύρια ακόμη περιμένουν τη σωτηρία. Το μεγάλο και δυσεπίλυτο πρόβλημα σε παγκόσμιο επίπεδο παραμένει το αυξανόμενο χάσμα μεταξύ των διαθέσιμων οργάνων προς μεταμόσχευση και του αριθμού των ασθενών στις λίστες αναμονής. Μόνο στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 3.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο, περιμένοντας το μόσχευμα που θα τους χαρίσει τη ζωή.

 

Στη χώρα μας, η κατάσταση είναι απελπιστική. Σύμφωνα με στοιχεία του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (2001),που είναι ο αρμόδιος φορέας στην Ελλάδα, η αναλογία του αριθμού μεταμοσχεύσεων από πτωματικούς δότες ανά εκατομμύριο πληθυσμού στην Ελλάδα ήταν 2,9 , τη στιγμή που στην Ισπανία ήταν 32,5 , στην Πορτογαλία 20,2 , στην Αυστρία 23,7 και το Βέλγιο 21,6.

 

Αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στην απροθυμία των συγγενών να συναινέσουν στη δωρεά οργάνων προσφιλών τους προσώπων που χάθηκαν. Οι αιτίες της απροθυμίας αυτής είναι, σίγουρα, πολλές, αλλά οι σημαντικότερες πρέπει να αναζητηθούν:

 

Στην ελλιπή και πολλές φορές εσφαλμένη ενημέρωση ή παραπληροφόρηση του πληθυσμού, που συχνά πέφτει θύμα διογκωμένης φημολογίας.

Στην έλλειψη εμπιστοσύνης σε φορείς και γιατρούς και στο φόβο για εμπόριο οργάνων.

Στις διάφορες προλήψεις και προκαταλήψεις που συνοδεύουν το τέλος της ζωής.

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ «δωρητή» και «δότη» οργάνων;

Δωρητής οργάνων είναι ο ενήλικος πολίτης που δηλώνει εν ζωή ότι μετά τον θάνατό του θα ήθελε να βοηθήσει ασθενείς συνανθρώπους του, προσφέροντας τα όργανά του προς μεταμόσχευση. Ο δωρητής οργάνων κατέχει την «Κάρτα Δωρητή Οργάνων». 

 

Δότης οργάνων είναι ο εκλιπών από τον οποίο αφαιρείται τουλάχιστον ένα όργανό του προς μεταμόσχευση, ή, ο εν ζωή πολίτης που δίνει ένα όργανό του ή ιστό του προς μεταμόσχευση σε συγγενή του, με βάση την ισχύουσα νομοθεσία.

 

Τι είναι μεταμόσχευση;

Η μεταμόσχευση αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις της ιατρικής του 20ού αιώνα και έχει καθιερωθεί πλέον σήμερα ως μία θεραπευτική πρακτική. Επιτρέπει την αποκατάσταση των λειτουργιών του σώματος που μέχρι εκείνη τη στιγμή είχαν χαθεί και σε μερικές περιπτώσεις είχαν μερικώς υποκατασταθεί με μία μηχανικού τύπου μέθοδο (π.χ. αιμοκάθαρση). 

 

Συγκεκριμένα η μεταμόσχευση είναι η εγχείρηση κατά την οποία υγιή όργανα, ιστοί ή κύτταρα μεταφέρονται από έναν εκλιπόντα ή ζωντανό δότη σε έναν χρονίως πάσχοντα ασθενή, με σκοπό την αποκατάσταση της λειτουργίας κάποιου οργάνου του που βρίσκεται σε ανεπάρκεια

29 Οκτωβρίου - Παγκόσμια Ημέρα Ψωρίασης

Η 29η Οκτωβρίου καθιερώθηκε ως 'Παγκόσμια Ημέρα Ψωρίασης' το 2004, με πρωτοβουλία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ψωρίασης, που συσπειρώνει στους κόλπους της γιατρούς και ασθενείς. Στόχος της Παγκόσμιας Ημέρας Ψωρίασης είναι να ενημερώσει ασθενείς, ιατρούς και κοινό και να αυξήσει την επίγνωση για την ασθένεια, ώστε να δώσει στους ασθενείς που πάσχουν από Ψωρίαση την προσοχή και την κατανόηση που τους αξίζει. Το κεντρικό μήνυμα της φετινής Παγκόσμιας Ημέρα Ψωρίασης είναι: Θέστε την ψωρίαση στην ατζέντα συζήτησης, τώρα! (Put psoriasis on the agenda now!)

 

Στην Ελλάδα, το Σωματείο Υποστήριξης Ασθενών με Ψωρίαση ‘ΚΑΛΥΨΩ’ είναι ο μοναδικός, μη κερδοσκοπικός, οργανισμός που ασχολείται με την υποστήριξη ατόμων που πάσχουν από ψωρίαση και ψωριασική αρθρίτιδα.

 

Ένας από τους κύριους στόχους μας στο Καλυψώ είναι η αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των ανθρώπων που πάσχουν από ψωρίαση και ψωριασική αρθρίτιδα, λέει ο νεοεκλεγείς πρόεδρος του Δ.Σ. Κωνσταντίνος Λούμος, ενός Δ.Σ. που, για πρώτη φορά, και τα πέντε μέλη του είναι ασθενείς! Μέσα από ομάδες συζήτησης και ανταλλαγής εμπειριών, ομάδες δημιουργίας, και με την υποστήριξη ειδικών ψυχολόγων, όπου χρειάζεται, η νόσος απομυθοποιείται, τα μέλη αποκτούν την αυτοπεποίθηση που είναι αναγκαία για την αντιμετώπιση των προκλήσεων της ζωής και βρίσκουν λύσεις σε θέματα που τους απασχολούν (όπως ο κοινωνικός αποκλεισμός κ.α.). Παράλληλα δουλεύουμε για την αποστιγματοποίηση της ψωρίασης, να κάνουμε σαφές σε όλους πως η ψωρίαση δεν μεταδίδεται. 'Οι πληροφορίες μεταδίδονται, η ψωρίαση όχι!', είναι το κύριο μήνυμα στην ενημερωτική καμπάνια που θα ξεκινήσει με αφορμή την 29η Οκτωβρίου, παγκόσμια ημέρα ψωρίασης. Τέλος, συνεχής είναι η προσπάθεια προβολής του Καλυψώ μέσα από δράσεις που έχουν σαν στόχο την ενημέρωση και την προσέλκυση νέων μελών. Επιδιώκουμε ήδη να δημιουργήσουμε ζωντανό πυρήνα δράσης και στη Θεσσαλονίκη. Καλούμε κοντά μας όλους όσους υποφέρουν από τη νόσο και τις συνέπειές της, ανεξαρτήτως του τόπου διαμονής τους. Η συμμετοχή στο Καλυψώ δυναμώνει τη φωνή μας και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για αποτελεσματικότερη διαχείριση των συνεπειών της νόσου.

 

Η ψωρίαση έχει παρόμοιες αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής, σε ότι αφορά την υγεία, με άλλες ιατρικές και ψυχιατρικές καταστάσεις, όπως ο καρκίνος, οι καρδιοπάθειες και η κατάθλιψη και κατά συνέπεια, εξουθενώνει τον ασθενή τόσο σωματικά όσο και ψυχικά.

 

Παρά το γεγονός ότι η ψωρίαση σπάνια είναι απειλητική για τη ζωή του ασθενούς, έχει σημαντικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής. Οι πάσχοντες αντιμετωπίζουν πολύ συχνά δυσκολίες στις διαπροσωπικές τους σχέσεις, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις όπου οι βλάβες είναι ορατές. Πρόκειται κυρίως για τις περιπτώσεις ψωρίασης του προσώπου, του τριχωτού της κεφαλής και των χεριών.

 

Ο κοινωνικός στιγματισμός περιλαμβάνει μια σειρά από έντονα αρνητικά συναισθήματα που παρατηρούνται σε ασθενείς με ψωρίαση: αγωνία της απόρριψης, αίσθημα κατωτερότητας, ευαισθησία απέναντι στη συμπεριφορά των άλλων, ενοχές και ντροπή, αρνητική στάση και μυστικοπάθεια. Πολλές φορές, εξαιτίας του γεγονότος πως η ψωρίαση θεωρείται εσφαλμένα μεταδοτική ή εξαιτίας σύγχυσης με άλλη ασθένεια ή παθολογική κατάσταση προκαλούνται παρεξηγήσεις που συμβάλλουν στον αποκλεισμό των ασθενών με ψωρίαση από δημόσιους χώρους, όπως πισίνες και παραλίες, αθλητικές εγκαταστάσεις και μπορούν να εμποδίσουν τις ψυχαγωγικές δραστηριότητες και έχουν ως αποτέλεσμα τη χαμηλή αυτοπεποίθηση, την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής και με την πάροδο του χρόνου, την κατάθλιψη.

 

Για την καλύτερη εξυπηρέτηση των ενδιαφερομένων έχει δημιουργηθεί τηλεφωνική γραμμή υποστήριξης με τον αριθμό 801 11 772 772 και αστική χρέωση. Ένας ακόμη στόχος είναι η προσέγγιση των αρμόδιων αρχών της πολιτείας για την προώθηση των δικαιωμάτων των ασθενών. Επιπλέον, το ΚΑΛΥΨΩ στοχεύει στην ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης και στην καταπολέμηση της άγνοιας με τη δημιουργία ενημερωτικού υλικού και την οργάνωση ημερίδων και εκδηλώσεων σχετικά με τις επιστημονικές εξελίξεις γύρω από τη νόσο.

 

Η χρηματοδότηση του Σωματείου Καλυψώ στηρίζεται στην ετήσια συνδρομή των μελών του Σωματείου, η οποία ανέρχεται στο ποσό των 25 ευρώ, καθώς και σε δωρεές και χορηγίες. Όλες οι προσφερόμενες υπηρεσίες είναι δωρεάν για τους ενδιαφερόμενους.

 

Γενικά για την ψωρίαση

 

Η ψωρίαση (psoriasis) είναι ένα συχνό, χρόνιο φλεγμονώδες νόσημα που εμφανίζεται σε γενετικώς προδιατεθειμένα άτομα και χαρακτηρίζεται από την υπερπλασία της επιδερμίδας και το γρήγορο πολλαπλασιασμό των επιδερμικών κυττάρων. Φυσιολογικά, κάθε μήνα, τα κύτταρα της επιδερμίδας αποβάλλονται και αντικαθίστανται με νέα. Στους ασθενείς με ψωρίαση η αντικατάσταση των κυττάρων της επιδερμίδας γίνεται πολύ πιο γρήγορα από τον μήνα, συνήθως σε μία εβδομάδα. Έτσι η επιδερμίδα γίνεται παχύτερη και τα κύτταρα που αποβάλλονται καθημερινά, είναι πολύ περισσότερα απ' ότι στο υγιές δέρμα.

 

Η ψωρίαση μπορεί να οφείλεται σε γενετικούς, ανοσολογικούς, περιβαλλοντικούς και ψυχολογικούς παράγοντες και μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Προσβάλλει το 2-3% του πληθυσμού και αυτό σημαίνει ότι στην Ελλάδα ξεπερνά τις 200.000 και σε παγκόσμιο επίπεδο προσβάλλει περισσότερα από 125 εκατομμύρια ανθρώπους. Το 1/3 των ασθενών έχει οικογενειακό ιστορικό.

 

Η ψωρίαση είναι μια χρόνια, μη μεταδοτική αυτοάνοση ασθένεια που επηρεάζει το δέρμα και τις αρθρώσεις. Ο μύθος περί μεταδοτικότητας της ψωρίασης είναι αποτέλεσμα έλλειψης ενημέρωσης και σύγχυσης της ψωρίασης με την ψώρα. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η ψωρίαση δεν σχετίζεται με την ψώρα και ότι η ψωρίαση σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί μεταδοτικό νόσημα.

 

Η ψωριασική αρθρίτιδα διαγιγνώσκεται στο 20% περίπου των ασθενών με ψωρίαση του δέρματος.

 

Οι παράγοντες που ευνοούν την εμφάνιση της ψωρίασης σε προδιατεθειμένα άτομα είναι :

 

Το ψυχρό κλίμα

Οι στρεπτοκοκκικές και οι ιογενείς λοιμώξεις

Οι τραυματισμοί του δέρματος

Οι ορμονικές μεταβολές (έξαρση στην εφηβεία και μετά τον τοκετό).

Ο ψυχολογικός παράγοντας και το στρες.

Ορισμένα φάρμακα

Η ψωρίαση κατατάσσεται, σύμφωνα με τον τύπο των βλαβών, σε ψωρίαση κατά πλάκας, σταγονοειδή ψωρίαση, φλυκταινώδη ψωρίαση, ερυθροδερμική ψωρίαση και ψωριασική αρθρίτιδα.

30 Οκτωβρίου - Διεθνής Ημέρα Ορθοπεδικών Νοσοκόμων

Η Διεθνής Ημέρα Ορθοπεδικών Νοσοκόμων γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 30 Οκτωβρίου για να αναδείξει το έργο μιας ξεχωριστής κατηγορίας νοσηλευτών: των ορθοπεδικών νοσοκόμων, που ασχολούνται με την ίαση των μυοσκελετικών τραυμάτων.

 

Η πρωτοβουλία ανήκει στη Διεθνή Συνεργασία των Ενώσεων των Ορθοπεδικών Νοσοκόμων (ICON).

25 Οκτωβρίου: Παγκόσμια Ημέρα κατά του καρκίνου του μαστού

Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου του Μαστού έχει οριστεί η 25η Οκτωβρίου, κι όμως παρά τα περιστατικά που πληθαίνουν γύρω μας, κάποιες γυναίκες εξακολουθούν να φορούν... γυαλιά σε ότι αφορά στη νόσο, θεωρώντας ότι θα... την ξορκίσουν αν δεν ασχοληθούν με αυτή, κι αποφεύγουν να υιοθετήσουν τα βασικά μέτρα προστασίας, τουτέστιν, αυτοεξέταση, κλινική εξέταση από ειδικό του μαστού και μαστογραφία, που θα επιτρέψουν την έγκαιρη διάγνωση καθώς ο καρκίνος αυτός είναι θεραπεύσιμος, όταν ανιχνευθεί σε αρχικό στάδιο.

Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου του Μαστού έχει οριστεί η 25η Οκτωβρίου, κι όμως παρά τα περιστατικά που πληθαίνουν γύρω μας, κάποιες γυναίκες εξακολουθούν να φορούν... γυαλιά σε ότι αφορά στη νόσο, θεωρώντας ότι θα... την ξορκίσουν αν δεν ασχοληθούν με αυτή, κι αποφεύγουν να υιοθετήσουν τα βασικά μέτρα προστασίας, τουτέστιν, αυτοεξέταση, κλινική εξέταση από ειδικό του μαστού και μαστογραφία, που θα επιτρέψουν την έγκαιρη διάγνωση καθώς ο καρκίνος αυτός είναι θεραπεύσιμος, όταν ανιχνευθεί σε αρχικό στάδιο.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην ιστοσελίδα του νοσοκομείου «Άγιος Σάββας» ο καρκίνος του μαστού είναι ο συχνότερος εμφανιζόμενος καρκίνος στις γυναίκες. Σήμερα, σε όλο τον κόσμο πεθαίνουν από καρκίνο μαστού 400.000 γυναίκες, κάθε χρόνο.

Στη χώρα μας ο αριθμός των νέων περιστατικών κάθε χρόνο υπολογίζεται στις 5.000. Οι γυναίκες που υποβάλλονται σε προληπτικό έλεγχο με ψηφιακή μαστογραφία έχουν θνησιμότητα 4,7%, ενώ σε όσες δεν κάνουν μαστογραφία η θνησιμότητα ανέρχεται σε 56%. Η επιβίωση όμως ξεπερνά το 80% και βελτιώνεται συνεχώς λόγω της πρόληψης και έγκαιρης διάγνωσης του καρκίνου μαστού με την ψηφιακή μαστογραφία και της προόδου των θεραπευτικών μέσων που διαθέτει η ιατρική Επιστήμη.

Αιτίες εμφάνισης

Ποιες όμως είναι οι αιτίες εμφάνισης καρκίνου του μαστού;

Πρώιμη εμμηναρχή και η όψιμη εμμηνόπαυση.

Μεγάλη ηλικία της πρώτης εγκυμοσύνης.

Παχυσαρκία μετά την εμμηνόπαυση.

Οικογενειακό ιστορικό: Η ύπαρξη σε συγγενείς α’ βαθμού (μητέρα, αδελφή, κόρη) καρκίνου του μαστού ή καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Η γενετική προδιάθεση. Το 5-10% των περιπτώσεων καρκίνου του μαστού είναι κληρονομικοί.

Γονιδιακές μεταλλάξεις (BRCA 1 & BRCA 2) και άλλων γονιδιακών διαφοροποιήσεων αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου μαστού. Η ελπίδα είναι να διαπιστωθούν και να μειωθούν παράγοντες του περιβάλλοντος που μαζί με τη γενετική προδιάθεση συμβάλλουν στην εμφάνιση του καρκίνου του μαστού.

Πολλές ορμόνες που παράγονται στον οργανισμό ενισχύουν την εμφάνιση του καρκίνου του μαστού και η διατροφή επηρεάζει τη στάθμη των ορμονών.

Επιβεβαιώνεται από ερευνητικές μελέτες, ότι οι μακροχρόνιες ορμονικές θεραπείες μετά την εμμηνόπαυση, ιδιαίτερα ο συνδυασμός οιστρογόνων – προγεστερόνης, αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου μαστού.

Διατροφικοί παράγοντες.

Ενισχυτικοί και προστατευτικοί παράγοντες

Την ανάπτυξη καρκίνου του μαστού επηρεάζουν:

Η µεγάλη κατανάλωση αλκοολούχων ποτών,

Το κάπνισµα

Η υπερκατανάλωση κορεσµένων λιπών και

Η έκθεση σε ακτινοβολία.

Στον αντίποδα προστατεύουν τον οργανισμό από τον καρκίνο του μαστού:

Τα λαχανικά,

Τα φρούτα,

Η φυσική άσκηση,

Το ελαιόλαδο.

Πότε είναι ώρα για την πρώτη μαστογραφία;

Οι γυναίκες που δεν ανήκουν στην ομάδα υψηλού κινδύνου συνιστάται να αρχίζουν τον προληπτικό έλεγχο με μαστογραφία γύρω στα 40 τους χρόνια κι από κει και πέρα να ελέγχονται κάθε χρόνο. Προηγείται η φηλάφιση από ειδικό του μαστού, αλλά και η αυτοψηλάφηση ώστε κάθε γυναίκα να  γνωρίσει τη φυσιολογική μορφολογία των μαστών της και να μπορέσει να αναγνωρίσει έγκαιρα οποιαδήποτε αλλαγή σε αυτή.

Η καλύτερη ασπίδα προστασίας στην μάχη ενάντια στον καρκίνο του μαστού είναι η ενημέρωση, η γνώση του σώματός μας και η πρόληψη.