τηλ: 2105578138,2105571996,2105579997,2102401800

fax:

 2105571996

Λεωφόρος Δημοκρατίας 43 & Αιγάλεω 3, Ασπρόπυργος, Αττική, Ελλάδα, ΤΚ: 19300

©2017 by Πολυιατρικό Διαγνωστικό Κέντρο

1η Δεκεμβρίου

Παγκόσμια ημέρα κατά του AIDS

Η 1η Δεκεμβρίου καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS το 1988, με απόφαση της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας και στη συνέχεια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.

 

Το AIDS είναι μία από τις φονικότερες επιδημίες στην παγκόσμια ιστορία. Από το 1981 που παρατηρήθηκε κλινικά στις ΗΠΑ, γύρω στα 35.000.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους (2015), ενώ 78.000.000 είναι φορείς του ιού HIV (2015). Η σεξουαλική επαφή αποτελεί τον κύριο τρόπο μετάδοσης του HIV.

 

Αισιόδοξα μηνύματα για την τιθάσευση του ιού εκπέμπει η UNAIDS, η υπηρεσία του ΟΗΕ για την καταπολέμηση του AIDS, που τονίζει ότι «το τέλος της επιδημίας του AIDS δεν είναι πλέον απλώς ένα όραμα, μπορεί να γίνει πραγματικότητα έως το 2030». Το σημαντικό είναι ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι έχουν πρόσβαση στα αντιρετροϊκά φάρμακα που αποτρέπουν την εκδήλωση της ασθένειας, επισημαίνει η υπηρεσία.

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία της UNAIDS, 1,1 εκατομμύριο άνθρωποι πέθαναν από AIDS το 2015, αριθμός που παρουσιάζει μικρή πτώση για δέκατη συνεχόμενη χρονιά. Τα νέα κρούσματα, επίσης, παρουσιάζουν μείωση για μία ακόμη χρονιά (2,1 εκατομμύρια το 2015), όπως και στα παιδιά (150.000 το 2015).

 

Στην Ελλάδα, μετά τη μεγάλη επιδημία στους χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών (ΧΕΝ) την περίοδο 2011-2013, παρατηρήθηκε μείωση των περιστατικών HIV λοίμωξης το 2014 και το πρώτο δεκάμηνο του 2015, τόσο συνολικά, όσο και ειδικά στην ομάδα των XEN. Οι περισσότερες μεταδόσεις του ιού αποδίδονται και πάλι στη σεξουαλική επαφή, κυρίως σε αυτή μεταξύ ανδρών.

 

Τα περιστατικά HIV λοίμωξης, που έχουν δηλωθεί στο Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ), παρουσιάζουν πτωτική τάση το πρώτο δεκάμηνο του 2015, συγκριτικά με τις αντίστοιχες περιόδους την τριετία 2011-2013. Πιο συγκεκριμένα, τους πρώτους δέκα μήνες του 2013 είχαν καταγραφεί 7,2 περιστατικά HIV λοίμωξης ανά 100.000 πληθυσμού, ενώ την αντίστοιχη περίοδο του 2015 ο ρυθμός δήλωσης έχει πέσει στο 6,2. Σε απόλυτους αριθμούς, μεταξύ Ιανουαρίου και Οκτωβρίου του 2015, δηλώθηκαν στο ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ 667 HIV λοιμώξεις, εκ των οποίων οι 590 (88,5%) αφορούσαν σε άνδρες και οι 77 (11,5%) σε γυναίκες.

 

Σύμφωνα με στοιχεία του ΚΕΕΛΠΝΟ, μέχρι και την 31η Οκτωβρίου 2015 είχαν καταγραφεί 15.109 περιστατικά HIV λοίμωξης (82,7% άνδρες). Από το σύνολο των ατόμων αυτών, 3.732 εμφάνισαν AIDS και περίπου 7.700 βρίσκονται υπό αντιρετροϊκή θεραπεία. Ο συνολικός αριθμός των θανάτων ανέρχεται στους 2.562.

 

Ορισμός

Όπως αναφέρει η ομάδα SylviaRivera, η HIV λοίμωξη καταστρέφει σταδιακά το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού. Ο ιός HIVμπορεί να οδηγήσει στο σύνδρομο της επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας (AIDS), αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα με φαρμακευτική αγωγή.

 

Πώς μεταδίδεται ο HIV;

• Αν κάνεις σεξ χωρίς προφυλακτικό

• Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του τοκετού ή του θηλασμού. Με την κατάλληλη ιατροφαρμακευτική παρακολούθηση, όμως, το ενδεχόμενο μετάδοσης είναι πολύ μικρό

 

• Με μετάγγιση αίματος (ωστόσο πλέον αυτά τα περιστατικά είναι ελάχιστα στην Ελλάδα, καθώς το αίμα υπόκειται στους κατάλληλους ελέγχους για HIV και άλλους ιούς)

 

Πώς ΔΕΝ μεταδίδεται ο HIV;

• Αγκαλιά

 

• Φιλί

 

• Κοινή χρήση οικιακών σκευών, τουαλέτας κ.λπ.

 

• Με κανενός είδους κοινωνική συναναστροφή

 

Θεραπεία

Μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί ούτε οριστική θεραπεία, ούτε εμβόλιο. Ωστόσο, με τη συνεπή λήψη φαρμακευτικής αγωγής αναστέλλεται πλήρως η εξέλιξη της λοίμωξης. Συνεπώς, εξασφαλίζεται ένα φυσιολογικό προσδόκιμο ζωής μεπολύ καλό στάτους υγείας και ελαχιστοποιείται η πιθανότητα μετάδοσης του ιού.

 

Στίγμα

 

Σήμερα οι άνθρωποι με HIV, βιώνουν τον κοινωνικό αποκλεισμό όχι λόγω του HIV ως ιού, αλλά λόγω του κοινωνικού στίγματος που προκύπτει από την ελλιπή ενημέρωση και συγκεκριμένα από την εσφαλμένη αντίληψη για τη μετάδοση του ιού μέσω κοινωνικών συναναστροφών.

3 Δεκεμβρίου

Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία

Το 1992, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, ανακήρυξε την 3η Δεκεμβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με

Αναπηρία. Κάθε χρόνο η μέρα αυτή δίνει ακόμα μια ευκαιρία στην κοινωνία να εστιάσει την προσοχή της στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ατόμων με αναπηρία, βελτιώνοντας έτσι την ποιότητα ζωής τους και υλοποιώντας μεταρρυθμίσεις που θα αναπτύξουν νέες προοπτικές για την κοινωνική τους ενσωμάτωση.

 

Ο όρος αναπηρία αναφέρεται στον περιορισμό λόγου, έργου ή άμεσης αντίληψης. Είναι αποτέλεσμα οργανικών ή περιβαλλοντολογικών αιτιών, που δημιουργούν ένα σύνολο εμποδίων σε σημαντικές πτυχές της ζωής, όπως η αυτοεξυπηρέτηση, η απασχόληση, η εκπαίδευση, η ψυχαγωγία και η γενικότερη κοινωνική συμμετοχή.

 

Σύμφωνα με το Τμήμα Κοινωνικής Ενσωμάτωσης Ατόμων με Αναπηρίες, ένας στους έξι πολίτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει κάποιο είδος αναπηρίας. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει ότι περισσότερο από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι είναι άτομα με αναπηρία ενώ περίπου 190.000.000 αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες στην καθημερινή τους ζωή.

 

Τα άτομα με αναπηρία, αντιμετωπίζουν εμπόδια στην καθημερινή ζωή, εφόσον η κοινωνία πολλές φορές δε λαμβάνει υπόψη τα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης ομάδας πληθυσμού, τις δυνατότητες και τις ειδικές τους ανάγκες. Αναπηρία, πλέον θεωρείται το αποτέλεσμα της σχέσης των ικανοτήτων ενός ατόμου και των απαιτήσεων του περιβάλλοντος. 

 

Τα άτομα αυτά βιώνουν συχνά το φαινόμενο του "Κοινωνικού Αποκλεισμού". Αισθάνονται την περιθωριοποίηση και στέρηση της συμμετοχής στα

κοινωνικά, δημόσια αγαθά και υπηρεσίες, που πρέπει να είναι κοινά σε όλους τους πολίτες ενός κράτους.

 

Τα άτομα με αναπηρία δε ζητάνε να γίνει η ζωή τους ευκολότερη. Ζητάνε να γίνει η ζωή τους ΙΣΗ με τη δική μας. Στόχος πρέπει να είναι όχι η τυπική, αλλά η πραγματική ισότητα, η οποία σημαίνει ίσες ευκαιρίες στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή. Αυτό που πρέπει να επιδιώκεται είναι ο

σεβασμός της ατομικής και ομαδικής ιδιαιτερότητας.

10 Δεκεμβρίου

 Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Η Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 10 Δεκεμβρίου, προς τιμή της υπογραφής της Παγκόσμιας Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων από τον ΟΗΕ στις 10 Δεκεμβρίου 1948.

Παράλληλα, η 10η Δεκεμβρίου 2016 αποτελεί την πεντηκοστή επέτειο της ψήφισης των δύο Διεθνών Συμφώνων του ΟΗΕ, τα οποία πήγασαν από 

 

Οικουμενική Διακήρυξη Δικαιωμάτων του Ανθρώπου: το Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα.

Όπως υπενθυμίζει το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΙΜΔΑ), με την ίδρυσή του το 1945, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) συνέστησε Επιτροπή για να συντάξει μια Παγκόσμια Διακήρυξη που να περιέχει τις βασικές αρχές στις οποίες οι λαοί του κόσμου θα πρέπει να στηρίζονται.

 

Επικεφαλής της Επιτροπής ορίσθηκε ο René Cassin, επιφανής Γάλλος νομικός και δικαστής, ο οποίος επέμεινε ως βασικές αρχές να θεωρηθούν τόσο τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, τα οποία υποστήριζε το μπλοκ των δυτικών χωρών, όσο και τα κοινωνικά, πολιτιστικά και οικονομικά δικαιώματα, που υποστήριζε το ανατολικό μπλοκ.

Η μεγαλύτερη συνεισφορά του Cassin ήταν ότι παρά τις ισχυρότατες αντιδράσεις στο κείμενό του και από τις δύο πλευρές έμεινε ανυποχώρητος στο να κηρύξει όλα τα είδη Δικαιωμάτων του Ανθρώπου εξίσου σημαντικά και σεβαστά.Είχε μάλιστα το θάρρος να θέσει σε ψηφοφορία από τους λαούς του κόσμου το σχέδιό του, το οποίο αποδέχθηκαν 48 κράτη και το οποίο κανείς δεν τόλμησε να καταψηφίσει - υπήρχαν μόνο 8 αποχές.

Έτσι τελικά ψηφίσθηκε το 1948 η ΟΔΔΑ, η οποία βασίζεται στις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

 

Τα πράγματα προχώρησαν μετά την ΟΔΔΑ ενισχυτικά για τα ΔτΑ, ιδίως με την υπογραφή των δύο Συμφώνων – Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα και Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα. Συγκεκριμένα, επειδή κατέστη αδύνατο να επιτευχθεί η υιοθέτηση ενός ενιαίου Συμφώνου (Covenant) που να προσδιορίζει λεπτομερέστερα και δεσμευτικότερα το περιεχόμενο των ΔτΑ που αναγνωρίστηκαν από την ΟΔΔΑ, επινοήθηκε μια μέθοδος ενθάρρυνσης της αμοιβαίας ανοχής των θέσεων του ενός μπλοκ από το άλλο.

 

 

Ειδικότερα, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ συνέταξε δύο χωριστά Σύμφωνα, το Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα με ενιαίο, όμως, ψήφισμά της στις 16 Δεκεμβρίου 1966.

 

Έτσι, και τα δύο μπλοκ αναγκάστηκαν να τα υιοθετήσουν, αλλά η διαφοροποίηση έμεινε μόνο στο στάδιο της κύρωσης. Κάθε χώρα, δηλαδή, θα μπορούσε να κυρώσει είτε μόνο το ένα, είτε μόνο το άλλο, είτε και τα δύο.

 

Η Ελλάδα κύρωσε το Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα με τον ν. 1532/1985 και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα με τον ν. 2462/1997.

 

Μετά την υιοθέτηση των δύο ανωτέρω Συμφώνων επακολούθησε σειρά άλλων διεθνών συμβάσεων σε εφαρμογή του κάθε άρθρου της ΟΔΔΑ. Επιπλέον, στην πορεία του χρόνου όλα σχεδόν τα κράτη αναγκάστηκαν τελικά να προχωρήσουν στην κύρωση και των δύο Συμφώνων.

 

Αποδείχθηκε δηλαδή κατ’ αυτόν τον τρόπο η συμβολή του René Cassin, ο οποίος με την ευφυΐα και τη διορατικότητα που τον διέκρινε, κατάλαβε ότι στο μέλλον η προσέγγισή του θα δικαιωνόταν και δεν αποδέχτηκε συμβιβασμούς ως προς τα υπερασπιστέα δικαιώματα.

 

Κατόρθωσε, αντιθέτως, να διατυπώσει με τέτοιο τρόπο τα δικαιώματα, ώστε να βαίνουμε βαθμιαία και σταθερά προς τη νομική κατοχύρωσή τους. Χάρη λοιπόν στον σπουδαίο René Cassin και τις προσπάθειές του, τα δύο Διεθνή Σύμφωνα αποτελούν πλέον τα βασικά διεθνή κείμενα προστασίας των ΔτΑ και φάρο για τη δράση κάθε αγωνιστή υπέρ της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων.

 

Το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου κάνει έκκληση σε όλους και ιδίως στους φορείς ισχυρών αξιωμάτων στις διάφορες δημοκρατικές χώρες να συμπράξουν στην ενίσχυση των ειλικρινά μαχομένων για την εφαρμογή των σημαντικών αυτών κειμένων προστασίας των ΔτΑ, δηλώνοντας πως θα είναι πάντα στο πλευρό τους με όλες του τις δυνάμεις.

 

 

 

 

 

 

Πράγματι, η σημερινή ημέρα αποτελεί μία υπενθύμιση ότι ο αγώνας για τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι μακρύς και διαρκής, ειδικά σε μία εποχή ραγδαίων και επικίνδυνων εξελίξεων σε διεθνές επίπεδο.

 

«… η παραγνώριση και η περιφρόνηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου οδήγησαν σε πράξεις βαρβαρότητας, που εξεγείρουν την ανθρώπινη συνείδηση, και η προοπτική ενός κόσμου όπου οι άνθρωποι θα είναι ελεύθεροι να μιλούν και να πιστεύουν, λυτρωμένοι από τον τρόμο και την αθλιότητα, έχει διακηρυχθεί ως η πιο υψηλή επιδίωξη του ανθρώπου.»

 

 

 

 

Τμήμα από το προοίμιο της Οικουμενικής Διακήρυξης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου